Utrecht, 15 april 2011

Mijn doop

15 April was het zo ver... ik ben gedoopt! Wanneer iemand mij dit een aantal jaren geleden voor zou leggen, zou ik raar gekeken hebben. Ik ben immers als kind al gedoopt in de Nieuw Apostolische Kerk. Mijn ouders hebben destijds die keuze voor mij gemaakt vanuit hun liefde voor mij, in de wetenschap dat God zijn naam aan mijn leven zou verbinden. Hier ben ik ze erg dankbaar voor.




 

Ongeveer twee jaar geleden heb ik een nieuw plekje gevonden, een plek in de Adventkerk. Vanaf dat moment kreeg mijn geloofsleven veel meer diepgang. Het voelde alsof ik God weer gevonden had. Het was dan ook voor mij vanzelfsprekend dat ik die verbintenis middels mijn doop bevestigde. Door mijn doop heb ik aan iedereen mogen tonen dat ik kies voor een leven met God.
 

Wat was het toch een geweldige dienst! De kapel in Huis ter Heide was omgetoverd tot een prachtige tuin vol bloemen. De schemering van de avond, die opgehelderd werd door kaarslicht, gaf een intieme sfeer. Ik voelde me gesteund en gedragen door iedereen die speciaal voor mij gekomen was. Mooie PowerPoint, fijne preek, geweldige muziek.      
 

Tijdens de dienst vroeg ik God mij rust te geven (ja, ik was zenuwachtig) en dat deed Hij. Een gevoel dat ik het niet alleen voor Hem deed, maar ook samen met Hem. Zo wil ik ook in het leven staan. Ik doe niet alleen dingen voor God, ik doe ze ook met Hem. Zo’n leven gun ik iedereen.
 

Kiezen om je te laten dopen is kiezen voor God. De keuze voor God heb je voor je gevoel misschien al lang gemaakt, terwijl de doop een hele stap lijkt. Ik kan vertellen dat die keus om je te laten dopen helemaal niet zo moeilijk is, wel de beste.
 

Joyce Deubel


Een instrument

Alsof een instrument
gestemd wordt door Gods handen
en Hij in ied’re snaar
Zijn schoonheid laat ontbranden,
zo wil Hij deze dag
een tere klank verwekken
en laat Hij onze Joyce
een nieuw geluid ontdekken.

De onderdompeling
zal zielensnaren raken
en haar een afgezant
van Jezus Christus maken.
G D A E, zij gaan
als reine kwinten trillen.
Er komt een zuiv’re klank
in haar geheiligd willen.

De G is haar geloof,
in God te zijn geborgen.
De D deemoedigheid,
Hij zal wel voor haar zorgen.
De A is arbeidszin,
als kind voor Hem te strijden.
De E met evenwicht
haar hart aan Hem te wijden.

Zo wordt een symfonie
in ‘t hemelrijk geboren,
zo rein, zo groots van toon
dat engelen haar horen.
Joyce, laat die wond’re klank
jou altijd vergezellen,
dan mag je elke dag
Gods zegeningen tellen!

Frits Deubel