Hét Mission Trip verslag – 28 juli t/m 9 augustus 2011

28 juli 2011, 03.30 – na twee uurtjes slaap (koffer inpakken ging toch niet zo vlot als gepland!) gaat de wekker dan. Ik moet er nu toch echt aan geloven: ik ga op Mission Trip met 13 andere jongeren, georganiseerd door IKN en ADRA. Het afgelopen jaar hebben we vele sponsoracties gedaan om per persoon 800 euro bij elkaar te sprokkelen, bijvoorbeeld door middel van het geven van kooklessen, zwarte piet spelen voor een bedrijsuitje, collecteren, een benefietconcert organiseren en schoonmaak-acties. Door Gods hulp hebben we uiteindelijk meer dan nodig opgehaald om met 14 jongeren uit jeugdgroep Huis ter Heide richting Roemenie te kunnen vliegen.

Na toch nog 3 keer snoozen van de wekker, het inpakken van de laatste spullen
(hoe krijg je in vredesnaam een klamboe in je tas?) en een klein ontbijtje
rijden we richting Schiphol. Daar aangekomen zit de sfeer er al goed in. Na een
aantal groepsfoto’s – met andere woorden: een rode loper moment met al die
camera’s J – moeten we afscheid nemen van vrienden en familie. A new adventure is ahead us! We vliegen eerst
naar München, waar we vervolgens overstappen naar onze vlucht
richting Boekarest. Op het airport staat Sorin al op ons te wachten. Sorin is
hoofdverantwoordelijke van het IKN-dorp in Odebesti, Roemenië. Onze bagage kunnen we in het busje van Sorin doen en
zelf stappen we in een taxi-bus. Ik weet niet zeker of je het wel een taxi-bus
kunt noemen, want eigenlijk was het gewoon een sauna op vier wielen. Gelukkig
kon de warmte de pret niet drukken en gaan we al zingend én half-slapend de 2
uur durende busreis aan. Daar aangekomen kunnen we al gelijk onze eigen
guesthouse in dat gelegen staat tegenover het kinderdorp zelf. Na de
kamerindeling, even snel opfrissen en allen de petjes op en flesjes water mee, leidt
Christa – een van de leiding – ons rond in het IKN kinderdorp. Op het terrein
staan drie weeshuizen, elk met een eigen huisvader en moeder. Daarnaast staat
er een school waar de jongste kinderen naar toe gaan, een kantoor en een
bakkerij. De bakkerij is het doel waarom wij er zijn. Het IKN dorp heeft al een
eigen stuk grond om groenten op te verbouwen en ook hebben ze een kas, maar het
meest ideale is als zij zelf hun brood kunnen bakken, zodat ze niet alleen maar
van het klimaat of seizoen afhankelijk zijn. De bakkerij kan overigens voor het
hele dorp daar een goede hulp zijn.

Hoe ziet een werkdag eruit bij de Mission Trip? Tussen half 8 en kwart over 8
kon je ontbijten, daarna hadden we ochtendwijding en vervolgens werden de taken
voor de werkzaamheden verdeeld. Als de jongens op het dak zaten, het voegmiddel
tot echte goede pasta was gemengd en alle mondkapjes voor het bikken op waren
kon het écht werk beginnen. Rond 11 uur werd er pepene (roemeens voor:
watermeloen) rond gebracht voor een korte pauze, daarna werkte we door tot
ongeveer half 1. Met de hele groep liepen we dan weer terug naar het guesthouse
waar Ria – onze super kokkin – het eten voor ons had klaar staan. Na de warme
middagmaaltijd zakte iedereen in op de banken in de woonkamer, omdat we ongeveer tot 3 uur siesta konden houden
(als het warm was zelfs tot 4). In de middag gingen we weer aan het werk en dan
gingen we rond 7 uur eten. De avond was altijd gezellig. Lekker spelletjes doen
(een paar nieuwe kaartspelletjes die ik heb geleerd: asshole, schithead,
bullshit en stressen. I’m just sayin’), sterren kijken, wat drinken, eten, kletsen
en ook hadden we serieuze momenten tijdens de avondwijding. We hebben ook een
paar avonden met de buurtkinderen uit Odebesti zelf buiten gespeeld. Vooral het
zaklopen was hun favoriet!Naast de werkzaamheden op het project van IKN, zijn er ook elke keer twee vrijwilligers
van de groep naar de lokale bevolking gegaan. Deze mensen leefden in barre
omstandigheden. Zo was er een gezin die oude kleding gebruikte om de tocht en
regen weg te houden uit hun huisje, door deze in de gaten tussen en in het dak
en muren te stoppen. Roemenie kent strenge winters, dus vooral dan hebben veel
mensen het moeilijk. Tijdens onze 13 daagse Mission Trip hebben wij maar liefst
voor drie huisjes een nieuw dak kunnen maken.

….. En op 9 augustus vlogen we dan weer terug naar Nederland. Na een grote
schoonmaak in het guesthouse, het afscheid van de kinderen uit het dorp en de
nog warmere sauna op vier wielen reden we terug naar het airport in Boekarest.
We hadden ruim de tijd om even op het vliegveld zelf nog wat eten te halen (de
meeste stonden al gelijk in de rij bij de Burger King na twee weken zonder kip)
en wat te shoppen. De overstap in Wenen verliep goed en rond elf uur had
iedereen z’n bagage van de band en konden weer nogmaals genieten van een
glamour-moment, want daar stond iedereen dan: vrienden, familie, kennissen de
ons kwamen ophalen van Schiphol.

De Mission Trip heb ik ervaren als een gezegende en gezellig tijd. We hebben
ons kunnen inzetten voor mensen die het minder hebben dan wij en hebben nieuwe
ervaringen op gedaan. Ik bedank de IKN en de leiding van IKN die met ons mee
was, ADRA, iedereen die ons financieel geholpen heeft tijdens onze
sponsoracties en natuurlijk God. Zonder Hem was dit hele project niet eens
mogelijk J God is goed!

Groetjes,Bente

De volgende klussen voor de bakkerij hebben wij afgerond tijdens onze Mission Trip

- alle kamers (op twee na) gebikt (het gestorte cement gelijk maken met een
hamer, beitel en bijl)
- vier kamer gevoegd
- een kamer betegeld
- het plein vóór de bakkerij helemaal opgeruimd en geveegd
- nieuwe dakpannen op de bakkerij gezet

Daarnaast hebben we nog voor het IKN dorp het kantoor, het hek van de poort,
kozijnen en omheining van het guesthouse kunnen schilderen. Ook hebben we de knuffels, petjes en service aan de lokale bevolking uitgedeeld.
En natuurlijk niet te vergeten hebben we nieuwe daken op drie huisjes kunnen
zetten.